Παρασκευή 13 Μαρτίου 2009
ΜΙΑ ΙΔΕΑ ΜΙΑ ΠΑΡΕΑ...
ΜΙΑ ΦΡΑΣΗ ΜΟΝΟ ΤΟΣΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ
ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΑΡΓΟΠΕΘΑΙΝΕΙ!
ΜΙΑ ΒΡΥΣΗ ΤΡΕΧΕΙ ΜΗΝ ΤΗΝ ΞΕΧΑΣΕΙΣ
ΑΝ ΔΕΝ ΤΗΝ ΚΛΕΙΣΕΙΣ ΕΣΥ ΘΑ ΧΑΣΕΙΣ
ΣΚΟΥΠΙΔΙ ΚΑΤΩ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΤΑΞΕΙΣ
ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΟΥΤΕ ΣΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ
ΣΒΗΣΕ ΤΗ ΛΑΜΠΑ ΟΤΑΝ ΚΟΙΜΑΣΑΙ
ΕΙΣΑΙ ΜΕΓΑΛΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ
ΚΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΠΑΙΖΕΙΣ ΣΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ
ΦΡΟΝΤΙΣΕ ΝΑ' ΝΑΙ ΟΙ ΑΚΤΕΣ ΚΑΘΑΡΕΣ
ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ, ΚΑΝΕ ΜΙΑ ΑΡΧΗ
ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙ
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΔΙΑΔΩΣΕ ΤΟ
ΠΕΣ ΤΟ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕ ΤΟ
...ΓΙΩΡΓΟ, ΠΕΣ ΤΟ ΣΤΗ ΜΙΝΑ!!!
Υ.Γ. ΜΑΣ ΤΟ ΕΣΤΕΙΛΕ Ο ΙΑΝΟΣ. Σ'ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ.
ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΑΡΓΟΠΕΘΑΙΝΕΙ!
ΜΙΑ ΒΡΥΣΗ ΤΡΕΧΕΙ ΜΗΝ ΤΗΝ ΞΕΧΑΣΕΙΣ
ΑΝ ΔΕΝ ΤΗΝ ΚΛΕΙΣΕΙΣ ΕΣΥ ΘΑ ΧΑΣΕΙΣ
ΣΚΟΥΠΙΔΙ ΚΑΤΩ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΤΑΞΕΙΣ
ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΟΥΤΕ ΣΤΙΣ ΤΑΞΕΙΣ
ΣΒΗΣΕ ΤΗ ΛΑΜΠΑ ΟΤΑΝ ΚΟΙΜΑΣΑΙ
ΕΙΣΑΙ ΜΕΓΑΛΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ
ΚΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΠΑΙΖΕΙΣ ΣΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ
ΦΡΟΝΤΙΣΕ ΝΑ' ΝΑΙ ΟΙ ΑΚΤΕΣ ΚΑΘΑΡΕΣ
ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ, ΚΑΝΕ ΜΙΑ ΑΡΧΗ
ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙ
ΜΗ ΜΕΝΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΔΙΑΔΩΣΕ ΤΟ
ΠΕΣ ΤΟ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕ ΤΟ
...ΓΙΩΡΓΟ, ΠΕΣ ΤΟ ΣΤΗ ΜΙΝΑ!!!
Υ.Γ. ΜΑΣ ΤΟ ΕΣΤΕΙΛΕ Ο ΙΑΝΟΣ. Σ'ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ.
Δευτέρα 9 Μαρτίου 2009
ΝΕΥΡΙΚΗ ΑΝΟΡΕΞΙΑ - Η ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ
Όλοι μας έχουμε ακούσει για τη νευρική ανορεξία και τα κρούσματα της κυρίως σε νεαρής ηλικίας κορίτσια μεταξύ 15 και 25 χρονών.. Πολλά ξεκινούν από το χώρο του θεάματος… Ανοίγοντας την τηλεόραση στα διεθνή κανάλια μόδας το μόνο που βλέπουμε είναι μοντέλα στα πρόθυρα κατάρρευσης από τις εξουθενωτικές δίαιτες και τη συνεχή άσκηση με σκοπό...να καταλήξουν σκελετοί με πόδια… Παρ’ όλα αυτά οι επιστήμονες αποδίδουν τη νόσο και σε ένα συνδυασμό από νευρολογικούς, ψυχολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες…
Όμως τι ακριβώς είναι η νευρική ανορεξία;
Η νευρική ανορεξία είναι μια ψυχολογική διαταραχή και όχι μια μεταδιδόμενη ή κληρονομική ασθένεια. Ένα άτομο που πάσχει από νευρική ανορεξία επιβάλλει στον εαυτό του την αποχή από το φαγητό έχοντας την ιδέα ότι έχει παραπάνω κιλά από το κανονικό ή το φόβο μην αποκτήσει περισσότερα.. Η γενική αντίληψη ότι η νευρική ανορεξία αφορά στη διαταραχή της όρεξης είναι λανθασμένη, καθώς η όρεξη χάνεται πολύ αργότερα, κατά την εξέλιξη της νόσου.. Τα πρώτα στάδια της ανορεξίας είναι συνεχής άρνηση ενός ατόμου να φάει, η απώλεια βάρους, η αϋπνία, η τριχόπτωση, η κατάθλιψη καθώς και αρκετά άλλα, ενώ οι συνέπειες είναι καταστροφικές, με ποσοστό θανάτων που αγγίζει το 20%.
Ποιοι, λοιπόν, είναι οι λόγοι που προκαλούν τη νευρική ανορεξία;
Συνήθως οι νεαρές γυναίκες επηρεάζονται από τα πρότυπα που προβάλλονται είτε από την τηλεόραση είτε από τα περιοδικά για το τι είναι όμορφο και τι όχι, στα οποία <<όμορφες>> θεωρούνται συνήθως οι γυναίκες με δίμετρα πόδια <<οδοντογλυφίδες>>…Έτσι τα περισσότερα κορίτσια προσπαθούν να τις μιμηθούν... Ακόμα κι αν το βάρος τους είναι ιδανικό, έχουν την τάση να θέλουν να χάσουν κιλά, επειδή δε νιώθουν άνετα με το σώμα τους... Πολλές φορές όμως νευρική ανορεξία προκαλούν και παράγοντες όπως ασταθές οικογενειακό περιβάλλον, ψυχικά τραύματα, όπως η απώλεια κάποιου προσώπου, καθώς επίσης και η πίεση που μπορεί να δέχεται ένα άτομο από το περιβάλλον του...
Παρ’ όλο, λοιπόν, που η νευρική ανορεξία είναι μια νόσος με μεγάλη επικινδυνότητα, υπάρχει δυνατότητα ανάρρωσης με την κατάλληλη βοήθεια του ατόμου από ειδικούς γιατρούς και διατροφολόγους και την ηθική υποστήριξη από οικογένεια και φίλους. Γι’ αυτό, λοιπόν, τρώτε άφοβα (μέσα στο πλαίσιο του φυσιολογικού πάντα), αφού αυτό που μετράει περισσότερο είναι η υγεία, τόσο του σώματος όσο και του μυαλού!!!
ΠΟΥΛΟΥΤΙΔΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΑ
Μαθήτρια Α’ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
Όλοι μας έχουμε ακούσει για τη νευρική ανορεξία και τα κρούσματα της κυρίως σε νεαρής ηλικίας κορίτσια μεταξύ 15 και 25 χρονών.. Πολλά ξεκινούν από το χώρο του θεάματος… Ανοίγοντας την τηλεόραση στα διεθνή κανάλια μόδας το μόνο που βλέπουμε είναι μοντέλα στα πρόθυρα κατάρρευσης από τις εξουθενωτικές δίαιτες και τη συνεχή άσκηση με σκοπό...να καταλήξουν σκελετοί με πόδια… Παρ’ όλα αυτά οι επιστήμονες αποδίδουν τη νόσο και σε ένα συνδυασμό από νευρολογικούς, ψυχολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες…
Όμως τι ακριβώς είναι η νευρική ανορεξία;
Η νευρική ανορεξία είναι μια ψυχολογική διαταραχή και όχι μια μεταδιδόμενη ή κληρονομική ασθένεια. Ένα άτομο που πάσχει από νευρική ανορεξία επιβάλλει στον εαυτό του την αποχή από το φαγητό έχοντας την ιδέα ότι έχει παραπάνω κιλά από το κανονικό ή το φόβο μην αποκτήσει περισσότερα.. Η γενική αντίληψη ότι η νευρική ανορεξία αφορά στη διαταραχή της όρεξης είναι λανθασμένη, καθώς η όρεξη χάνεται πολύ αργότερα, κατά την εξέλιξη της νόσου.. Τα πρώτα στάδια της ανορεξίας είναι συνεχής άρνηση ενός ατόμου να φάει, η απώλεια βάρους, η αϋπνία, η τριχόπτωση, η κατάθλιψη καθώς και αρκετά άλλα, ενώ οι συνέπειες είναι καταστροφικές, με ποσοστό θανάτων που αγγίζει το 20%.
Ποιοι, λοιπόν, είναι οι λόγοι που προκαλούν τη νευρική ανορεξία;
Συνήθως οι νεαρές γυναίκες επηρεάζονται από τα πρότυπα που προβάλλονται είτε από την τηλεόραση είτε από τα περιοδικά για το τι είναι όμορφο και τι όχι, στα οποία <<όμορφες>> θεωρούνται συνήθως οι γυναίκες με δίμετρα πόδια <<οδοντογλυφίδες>>…Έτσι τα περισσότερα κορίτσια προσπαθούν να τις μιμηθούν... Ακόμα κι αν το βάρος τους είναι ιδανικό, έχουν την τάση να θέλουν να χάσουν κιλά, επειδή δε νιώθουν άνετα με το σώμα τους... Πολλές φορές όμως νευρική ανορεξία προκαλούν και παράγοντες όπως ασταθές οικογενειακό περιβάλλον, ψυχικά τραύματα, όπως η απώλεια κάποιου προσώπου, καθώς επίσης και η πίεση που μπορεί να δέχεται ένα άτομο από το περιβάλλον του...
Παρ’ όλο, λοιπόν, που η νευρική ανορεξία είναι μια νόσος με μεγάλη επικινδυνότητα, υπάρχει δυνατότητα ανάρρωσης με την κατάλληλη βοήθεια του ατόμου από ειδικούς γιατρούς και διατροφολόγους και την ηθική υποστήριξη από οικογένεια και φίλους. Γι’ αυτό, λοιπόν, τρώτε άφοβα (μέσα στο πλαίσιο του φυσιολογικού πάντα), αφού αυτό που μετράει περισσότερο είναι η υγεία, τόσο του σώματος όσο και του μυαλού!!!
ΠΟΥΛΟΥΤΙΔΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΑ
Μαθήτρια Α’ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
Η ΜΠΑΛΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΝΟΥΣ ΘΗΛΥΚΟΥ!!!
Είναι γεγονός ότι όλο και περισσότερες γυναίκες ασχολούνται με το ποδόσφαιρο. Άλλες ως παίκτριες, άλλες ως οπαδοί ομάδων…Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι παρόλο που οι προκαταλήψεις όσο αφορά στις γυναίκες και το ποδόσφαιρο – ειδικά στην Ελλάδα – είναι πολλές, οι γυναίκες προσπαθούν με διάφορους τρόπους – και απ’ ότι φαίνεται τα καταφέρνουν περίφημα – να γίνονται όλο και πιο ενεργές στο συγκεκριμένο άθλημα. Άλλωστε η μπάλα, η λεγόμενη «στρογγυλή θεά» είναι…γένους θηλυκού!
Οι περισσότεροι άνδρες, αν όχι όλοι, υποστηρίζουν ότι το ποδόσφαιρο είναι κατεξοχήν ανδρικό άθλημα και ότι δεν ταιριάζει σε μια γυναίκα. Αυτό που τους κάνει να έχουν αυτήν την άποψη είναι ίσως ότι το γυναικείο ποδόσφαιρο, αν και υπάρχει στη χώρα μας, δεν προβάλλεται από τα ΜΜΕ. Ακόμη και οι άνδρες δείχνουν να είναι επηρεασμένοι από την άνιση μεταχείριση την δύο φύλων που υπήρχε ανέκαθεν, δηλαδή από το ότι για τους άνδρες το ποδόσφαιρο ήταν και είναι κάτι δεδομένο, ενώ για τις γυναίκες είναι μια δύσκολη απόφαση και αυτό επειδή καλούνται να αντιμετωπίσουν τα γνωστά στερεότυπα. Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι. Διότι, αναμφισβήτητα, αγαπούν και οι γυναίκες το ποδόσφαιρο και μάλιστα συχνά το αποδεικνύουν.
Κατά κοινή ομολογία, οι θηλυκές παρουσίες στα γήπεδα αυξάνονται συνεχώς και εκτός από το να κάνουν αισθητή την παρουσία τους ομορφαίνοντάς τα, δείχνουν και ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι πια μονοπώλιο των ανδρών. Οι προοπτικές όμως για μια Ελληνίδα που θέλει να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο είναι ελάχιστες, τη στιγμή που σε άλλες χώρες το άθλημα αυτό γνωρίζει τεράστια ανάπτυξη. Παρ’ όλα αυτά, είναι σαφές ότι οι γυναίκες δεν κάθονται με σταυρωμένα χέρια, αλλά επιχειρούν με κάθε δυνατό και αδύνατο τρόπο να σημειώσουν γκολ στο τέρμα της καταπολέμησης των προκαταλήψεων και των στερεοτύπων που κυριαρχούν ακόμη και σήμερα στην Ελλάδα.
Έπειτα απ΄ όλα αυτά, γίνεται εύκολα αντιληπτό, πως το ποδόσφαιρο δεν είναι πλέον ανδροκρατούμενο άθλημα και πως έχουν μπει και οι γυναίκες μέσα στο παιχνίδι. Παρακολουθούν αναμετρήσεις στα γήπεδα ( πολλές έχουν και εισιτήρια διαρκείας ), είναι ένθερμοι υποστηρικτές ομάδων, κολλάνε στην τηλεόραση βλέποντας τελικούς αγώνων, αγωνίζονται ως παίκτριες ομάδων…Με άλλα λόγια, όλες αυτές οι προκαταλήψεις που θέλουν τις γυναίκες να μισούν το ποδόσφαιρο, διότι – λέει – δεν έχουν τη δύναμη να σουτάρουν ή δεν μπορούν να καταλάβουν την έννοια του offside, απλώς δεν ισχύουν!
Είναι γεγονός ότι όλο και περισσότερες γυναίκες ασχολούνται με το ποδόσφαιρο. Άλλες ως παίκτριες, άλλες ως οπαδοί ομάδων…Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι παρόλο που οι προκαταλήψεις όσο αφορά στις γυναίκες και το ποδόσφαιρο – ειδικά στην Ελλάδα – είναι πολλές, οι γυναίκες προσπαθούν με διάφορους τρόπους – και απ’ ότι φαίνεται τα καταφέρνουν περίφημα – να γίνονται όλο και πιο ενεργές στο συγκεκριμένο άθλημα. Άλλωστε η μπάλα, η λεγόμενη «στρογγυλή θεά» είναι…γένους θηλυκού!
Οι περισσότεροι άνδρες, αν όχι όλοι, υποστηρίζουν ότι το ποδόσφαιρο είναι κατεξοχήν ανδρικό άθλημα και ότι δεν ταιριάζει σε μια γυναίκα. Αυτό που τους κάνει να έχουν αυτήν την άποψη είναι ίσως ότι το γυναικείο ποδόσφαιρο, αν και υπάρχει στη χώρα μας, δεν προβάλλεται από τα ΜΜΕ. Ακόμη και οι άνδρες δείχνουν να είναι επηρεασμένοι από την άνιση μεταχείριση την δύο φύλων που υπήρχε ανέκαθεν, δηλαδή από το ότι για τους άνδρες το ποδόσφαιρο ήταν και είναι κάτι δεδομένο, ενώ για τις γυναίκες είναι μια δύσκολη απόφαση και αυτό επειδή καλούνται να αντιμετωπίσουν τα γνωστά στερεότυπα. Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι. Διότι, αναμφισβήτητα, αγαπούν και οι γυναίκες το ποδόσφαιρο και μάλιστα συχνά το αποδεικνύουν.
Κατά κοινή ομολογία, οι θηλυκές παρουσίες στα γήπεδα αυξάνονται συνεχώς και εκτός από το να κάνουν αισθητή την παρουσία τους ομορφαίνοντάς τα, δείχνουν και ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι πια μονοπώλιο των ανδρών. Οι προοπτικές όμως για μια Ελληνίδα που θέλει να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο είναι ελάχιστες, τη στιγμή που σε άλλες χώρες το άθλημα αυτό γνωρίζει τεράστια ανάπτυξη. Παρ’ όλα αυτά, είναι σαφές ότι οι γυναίκες δεν κάθονται με σταυρωμένα χέρια, αλλά επιχειρούν με κάθε δυνατό και αδύνατο τρόπο να σημειώσουν γκολ στο τέρμα της καταπολέμησης των προκαταλήψεων και των στερεοτύπων που κυριαρχούν ακόμη και σήμερα στην Ελλάδα.
Έπειτα απ΄ όλα αυτά, γίνεται εύκολα αντιληπτό, πως το ποδόσφαιρο δεν είναι πλέον ανδροκρατούμενο άθλημα και πως έχουν μπει και οι γυναίκες μέσα στο παιχνίδι. Παρακολουθούν αναμετρήσεις στα γήπεδα ( πολλές έχουν και εισιτήρια διαρκείας ), είναι ένθερμοι υποστηρικτές ομάδων, κολλάνε στην τηλεόραση βλέποντας τελικούς αγώνων, αγωνίζονται ως παίκτριες ομάδων…Με άλλα λόγια, όλες αυτές οι προκαταλήψεις που θέλουν τις γυναίκες να μισούν το ποδόσφαιρο, διότι – λέει – δεν έχουν τη δύναμη να σουτάρουν ή δεν μπορούν να καταλάβουν την έννοια του offside, απλώς δεν ισχύουν!
ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΟΥ ΧΡΙΣΤΙΝΑ
Μαθήτρια Α’ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
ΜY NAME IS KOSTAS…BILLY PALAIOKOSTAS!
Ένα συγκλονιστικό γεγονός ταράζει για ακόμα μία φορά τον ελλαδικό χώρο. Ο περίφημος και γνωστός σε όλους πλέον Βασίλης Παλαιοκώστας, στις 23 Φεβρουαρίου 2009, δραπέτευσε για δεύτερη φορά με τον ίδιο πάντα μοναδικό και «αξιέπαινο» για πολλούς ομοιοπαθείς του τρόπο: ΜΕ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ!
Tι άλλο θα δούνε τα ματάκια μας και θα ακούσουν τα αυτάκια μας; Όλα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο! Εκτός πια κι αν όντως ο κύριος αυτός είχε τόσο μεγάλη δεξιοτεχνία και ικανότητα που κατάφερε να ξεγελάσει τους ΠΑΝΤΕΣ και τα ΠΑΝΤΑ, χωρίς ΚΑΝΕΙΣ – και ξαναλέω ΚΑΝΕΙΣ – να πάρει είδηση!
Και θέτω τώρα εγώ το εξής εύλογο ερώτημα: «Μα είναι τόσο εύκολο να δραπετεύσει κανείς από τις ελληνικές φυλακές; Άντε και δραπέτευσε…και για δεύτερη φορά; Κι οι υπόλοιποι κρατούμενοι…τι κάνουν ακόμη μέσα;»
Κατά την άποψή μου το γεγονός αυτό, όπως και πολλά άλλα, είναι ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΟ! Kι αντί να βγει κάποιος να αναλάβει ευθύνες, να σταθεί υπεύθυνα απέναντι στο γεγονός, να προτείνει δραστικά μέτρα, η όλη έμφαση δίνεται στο αν ο Παλαιοκώστας σκότωσε ή έκλεψε και πώς έκλεψε…Ε, ναι λοιπόν έκλεψε…Έκλεψε τράπεζες! Ε και; Άλλωστε κι εμάς δε μας κλέβουν μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερο; (Bατοπαίδι) Eίδατε κανέναν τους στη φυλακή;
Aναρωτιέμαι πως μπορούμε να αισθανόμαστε ασφάλεια, γαλήνη, θαλπωρή, από τη στιγμή που είμαστε ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΑΝΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΙ; Η κοινωνία μας θυμίζει πραγματικά περισσότερο ταινία επιστημονικής φαντασίας, παρά «ταινία» στην οποία οι πρωταγωνιστές ζουν αρμονικά, συνεργάζονται κι αναπτύσσονται.
Φυλακισμένοι δραπετεύουν ανενόχλητοι κι αιωρούνται σαν πουλιά, ο κόσμος ζει μέσα στα όρια της φτώχειας, πόλεμοι θερίζουν την ανθρωπότητα και ταλανίζουν το περιβάλλον…Κι η ταινία αυτή προβάλλεται συνεχώς μέσα από τα ΜΜΕ, έχοντας ως θύματα ανθρώπινες ψυχές!
Το γεγονός αυτό δεν αποτελεί «μεμονωμένο περιστατικό», όπως πολλοί θέλουν να πιστεύουν…Έχει φτάσει στο σημείο να θεωρείται χαρακτηριστικό γνώρισμα των ημερών και γενικότερα της εποχής μας. Ο ένας επιρρίπτει ευθύνες στον άλλον και τα προβλήματά μας διαιωνίζονται.
Για μας τους νέους σημασία δεν έχει το ποιος προκαλεί αυτά τα προβλήματα….Σημασία για μας έχει η επίλυσή τους! Η επίλυση αυτή μοιάζει περισσότερο με όνειρο απατηλό κι ΟΧΙ ΑΛΗΘΙΝΟ! Κι αυτό είναι που μας απογοητεύει περισσότερο!
Ο άνθρωπος-πουλί θεώρησε πως δραπετεύοντας με το ελικόπτερο θα αλλάξει η ζωή του…Πιστεύει πως θα ξεφύγει από το «μαρτύριο» που ζει…ΛΑΘΟΣ! ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΞΕΦΥΓΕΙΣ! Δώστε μου κι εμένα ένα ελικόπτερο…ΔΕ Θ’ ΑΝΕΒΩ! Γιατί απλώς ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΩ! Γιατί ακόμη και τα ελικόπτερα τα καθοδηγείτε, αν και μοιάζουν να πετούν ελεύθερα στον αέρα…
Ο κόσμος μας έχει γεμίσει από κακούς και βασανιστικούς ανθρώπους-λύκους…ανθρώπους που γνωρίσαμε όταν ήμαστε μικροί…μέσα στα παραμύθια…στα χρόνια της χαμένης αθωότητας!
Τώρα όμως καλούμαστε να τους αντιμετωπίσουμε και στην πραγματικότητα! Τώρα όμως δεν έχουμε στο πλάι μας ούτε τους γενναίους μυθικούς ήρωες να μας σώσουν…και το κυριότερο δεν έχουμε ΑΓΑΠΗ! Κι αυτό γιατί δε μας μάθατε να αγαπάμε…Μας μάθατε να στιγματίζουμε, να δείχνουμε με το δάχτυλο…μας μάθατε να νοιαζόμαστε μόνο για το ΕΓΩ μας κι όχι για το συνάνθρωπό μας…Κι όταν ο άνθρωπος δεν είναι «συνάνθρωπος» ΠΑΥΕΙ να είναι ΑΝΘΡΩΠΟΣ!
Γι’ αυτό και η κοινωνία μας έχει φτάσει σ’ αυτό το σημείο…Όλα τα προβλήματα τα ανάγουμε σε κομματικό-πολιτικό επίπεδο…Όλα αυτά απλώς δε μας αφορούν και είναι πέρα από εμάς!
Δε ζητάμε ούτε παρακαλάμε να μας προστατεύσετε, να μας κάνετε να νιώσουμε ασφάλεια…να νοιαστείτε…ΤΟ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ!
ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΒΑΡΒΑΡΑ
Μαθήτρια Γ’ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
Ένα συγκλονιστικό γεγονός ταράζει για ακόμα μία φορά τον ελλαδικό χώρο. Ο περίφημος και γνωστός σε όλους πλέον Βασίλης Παλαιοκώστας, στις 23 Φεβρουαρίου 2009, δραπέτευσε για δεύτερη φορά με τον ίδιο πάντα μοναδικό και «αξιέπαινο» για πολλούς ομοιοπαθείς του τρόπο: ΜΕ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΟ!
Tι άλλο θα δούνε τα ματάκια μας και θα ακούσουν τα αυτάκια μας; Όλα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο! Εκτός πια κι αν όντως ο κύριος αυτός είχε τόσο μεγάλη δεξιοτεχνία και ικανότητα που κατάφερε να ξεγελάσει τους ΠΑΝΤΕΣ και τα ΠΑΝΤΑ, χωρίς ΚΑΝΕΙΣ – και ξαναλέω ΚΑΝΕΙΣ – να πάρει είδηση!
Και θέτω τώρα εγώ το εξής εύλογο ερώτημα: «Μα είναι τόσο εύκολο να δραπετεύσει κανείς από τις ελληνικές φυλακές; Άντε και δραπέτευσε…και για δεύτερη φορά; Κι οι υπόλοιποι κρατούμενοι…τι κάνουν ακόμη μέσα;»
Κατά την άποψή μου το γεγονός αυτό, όπως και πολλά άλλα, είναι ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΟ! Kι αντί να βγει κάποιος να αναλάβει ευθύνες, να σταθεί υπεύθυνα απέναντι στο γεγονός, να προτείνει δραστικά μέτρα, η όλη έμφαση δίνεται στο αν ο Παλαιοκώστας σκότωσε ή έκλεψε και πώς έκλεψε…Ε, ναι λοιπόν έκλεψε…Έκλεψε τράπεζες! Ε και; Άλλωστε κι εμάς δε μας κλέβουν μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερο; (Bατοπαίδι) Eίδατε κανέναν τους στη φυλακή;
Aναρωτιέμαι πως μπορούμε να αισθανόμαστε ασφάλεια, γαλήνη, θαλπωρή, από τη στιγμή που είμαστε ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΑΝΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΙ; Η κοινωνία μας θυμίζει πραγματικά περισσότερο ταινία επιστημονικής φαντασίας, παρά «ταινία» στην οποία οι πρωταγωνιστές ζουν αρμονικά, συνεργάζονται κι αναπτύσσονται.
Φυλακισμένοι δραπετεύουν ανενόχλητοι κι αιωρούνται σαν πουλιά, ο κόσμος ζει μέσα στα όρια της φτώχειας, πόλεμοι θερίζουν την ανθρωπότητα και ταλανίζουν το περιβάλλον…Κι η ταινία αυτή προβάλλεται συνεχώς μέσα από τα ΜΜΕ, έχοντας ως θύματα ανθρώπινες ψυχές!
Το γεγονός αυτό δεν αποτελεί «μεμονωμένο περιστατικό», όπως πολλοί θέλουν να πιστεύουν…Έχει φτάσει στο σημείο να θεωρείται χαρακτηριστικό γνώρισμα των ημερών και γενικότερα της εποχής μας. Ο ένας επιρρίπτει ευθύνες στον άλλον και τα προβλήματά μας διαιωνίζονται.
Για μας τους νέους σημασία δεν έχει το ποιος προκαλεί αυτά τα προβλήματα….Σημασία για μας έχει η επίλυσή τους! Η επίλυση αυτή μοιάζει περισσότερο με όνειρο απατηλό κι ΟΧΙ ΑΛΗΘΙΝΟ! Κι αυτό είναι που μας απογοητεύει περισσότερο!
Ο άνθρωπος-πουλί θεώρησε πως δραπετεύοντας με το ελικόπτερο θα αλλάξει η ζωή του…Πιστεύει πως θα ξεφύγει από το «μαρτύριο» που ζει…ΛΑΘΟΣ! ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΞΕΦΥΓΕΙΣ! Δώστε μου κι εμένα ένα ελικόπτερο…ΔΕ Θ’ ΑΝΕΒΩ! Γιατί απλώς ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΩ! Γιατί ακόμη και τα ελικόπτερα τα καθοδηγείτε, αν και μοιάζουν να πετούν ελεύθερα στον αέρα…
Ο κόσμος μας έχει γεμίσει από κακούς και βασανιστικούς ανθρώπους-λύκους…ανθρώπους που γνωρίσαμε όταν ήμαστε μικροί…μέσα στα παραμύθια…στα χρόνια της χαμένης αθωότητας!
Τώρα όμως καλούμαστε να τους αντιμετωπίσουμε και στην πραγματικότητα! Τώρα όμως δεν έχουμε στο πλάι μας ούτε τους γενναίους μυθικούς ήρωες να μας σώσουν…και το κυριότερο δεν έχουμε ΑΓΑΠΗ! Κι αυτό γιατί δε μας μάθατε να αγαπάμε…Μας μάθατε να στιγματίζουμε, να δείχνουμε με το δάχτυλο…μας μάθατε να νοιαζόμαστε μόνο για το ΕΓΩ μας κι όχι για το συνάνθρωπό μας…Κι όταν ο άνθρωπος δεν είναι «συνάνθρωπος» ΠΑΥΕΙ να είναι ΑΝΘΡΩΠΟΣ!
Γι’ αυτό και η κοινωνία μας έχει φτάσει σ’ αυτό το σημείο…Όλα τα προβλήματα τα ανάγουμε σε κομματικό-πολιτικό επίπεδο…Όλα αυτά απλώς δε μας αφορούν και είναι πέρα από εμάς!
Δε ζητάμε ούτε παρακαλάμε να μας προστατεύσετε, να μας κάνετε να νιώσουμε ασφάλεια…να νοιαστείτε…ΤΟ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ!
ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΒΑΡΒΑΡΑ
Μαθήτρια Γ’ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
Σάββατο 7 Μαρτίου 2009
Μ' ΑΕΡΟΠΛΑΝΑ ΚΑΙ ΒΑΠΟΡΙΑ...
ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΔΗΛΩΣΑΤΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΜΑΡΤΙΟΥ 2009 ΚΑΙ ΩΡΑ 13:00 TO MEΣΗΜΕΡΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΣΑΠΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ΣΑΠΩΝ ΜΕ ΤΟΝ ΟΡΦΕΑ ΞΑΝΘΗΣ, ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗ SAPRESS KAI ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΞΑΝΘΗΣ. ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ: KOΛΙΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΦΡΑΓΚΟΣ ΝΙΚΟΣ
Υ.Γ. ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ Η ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΚΔΡΟΜΗ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΣΑΠΩΝ ΜΕ ΤΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΥ ΣΤΑΥΡΙΔΗ ΙΩΑΝΝΗ. ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ.
Παρασκευή 6 Μαρτίου 2009
Ένας «εκρηκτικός» νέος γρίφος
από τον καθηγητή μαθηματικών του Γενικού Λυκείου Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών Ρωσσίδη Ιωσήφ
Σε μια πρόσφατη ανασκαφή στις Σάπες ανακαλύφθηκαν τυχαία μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών υλών. Ανάμεσα σε αυτήν την επικίνδυνη ανακάλυψη υπήρχε και μια βόμβα νετρονίων, η οποία και ενεργοποιήθηκε κατά λάθος. Η βόμβα είναι «ικανή» να καταστρέψει όχι μόνο τις Σάπες αλλά και ολόκληροτο νομό Ροδόπης. Ο μόνος τρόπος να αποτραπεί αυτό το τραγικό γεγονός είναι να τοποθετήσουμε ακριβώς 200ml νερού σε ένα ειδικό δοχείο που είναι συνδεδεμένο με τη βόμβα και έτσι θα την εξουδετερώσουμε. Η τύχη όμως δεν είναι με το μέρος μας καθόσον δε διαθέτουμε μετρητή για να τοποθετήσουμε ακριβώς 200ml. Έχουμε μόνο δύο απλά κυλινδρικά ποτήρια χωρητικότητας 300ml το καθένα. Το ένα είναι ψηλό (ύψος 9 μονάδες) και το άλλο χαμηλό (ύψος 4 μονάδες),έχοντας στη διάθεσή σας τα δύο ποτήρια και άφθονο νερό πρέπει να τοποθετήσετε στο ειδικό δοχείο ακριβώς 200ml κρασιού. Εννοείται ότι δεν υπάρχει πρόβλημα αν χυθεί λίγο νερό κατά τη διαδικασία…
You ΄ve got only four minutes to save Rodopi !!! Ο χρόνος κυλά…
από τον καθηγητή μαθηματικών του Γενικού Λυκείου Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών Ρωσσίδη Ιωσήφ
Σε μια πρόσφατη ανασκαφή στις Σάπες ανακαλύφθηκαν τυχαία μεγάλες ποσότητες εκρηκτικών υλών. Ανάμεσα σε αυτήν την επικίνδυνη ανακάλυψη υπήρχε και μια βόμβα νετρονίων, η οποία και ενεργοποιήθηκε κατά λάθος. Η βόμβα είναι «ικανή» να καταστρέψει όχι μόνο τις Σάπες αλλά και ολόκληροτο νομό Ροδόπης. Ο μόνος τρόπος να αποτραπεί αυτό το τραγικό γεγονός είναι να τοποθετήσουμε ακριβώς 200ml νερού σε ένα ειδικό δοχείο που είναι συνδεδεμένο με τη βόμβα και έτσι θα την εξουδετερώσουμε. Η τύχη όμως δεν είναι με το μέρος μας καθόσον δε διαθέτουμε μετρητή για να τοποθετήσουμε ακριβώς 200ml. Έχουμε μόνο δύο απλά κυλινδρικά ποτήρια χωρητικότητας 300ml το καθένα. Το ένα είναι ψηλό (ύψος 9 μονάδες) και το άλλο χαμηλό (ύψος 4 μονάδες),έχοντας στη διάθεσή σας τα δύο ποτήρια και άφθονο νερό πρέπει να τοποθετήσετε στο ειδικό δοχείο ακριβώς 200ml κρασιού. Εννοείται ότι δεν υπάρχει πρόβλημα αν χυθεί λίγο νερό κατά τη διαδικασία…
You ΄ve got only four minutes to save Rodopi !!! Ο χρόνος κυλά…
Πέμπτη 5 Μαρτίου 2009
ΤΑ ΤΑΛΕΝΤΑ ΠΟΥ ΧΑΝΟΝΤΑΙ
Σήμερα σε πολύ μικρή ηλικία πολλά παιδιά ασχολούνται με τον αθλητισμό. Κάποια απ’ αυτά έχουν μια ιδιαίτερη κλίση, άλλα πάλι όχι. Εμείς θα εστιάσουμε στα παιδιά που έχουν ταλέντο. Σήμερα ένα παιδί μπορεί να αναδειχθεί είτε μέσα από ακαδημίες αθλητισμού είτε από κυνηγούς ταλέντων. Στην εποχή που ζούμε ο συγκεκριμένος χώρος είναι αβέβαιος. Πόσα παιδιά με ταλέντο στον αθλητισμό εξελίσσονται; Γιατί δεν προωθούνται αυτά τα παιδιά με ελάχιστες εξαιρέσεις; Γιατί ακόμα και στο χώρο του αθλητισμού υπάρχουν οικονομικά συμφέροντα. Το αποτέλεσμα είναι πολλά από τα ταλαντούχα παιδιά να σταματάνε πρόωρα τον αθλητισμό είτε λόγω χαμηλής σχολικής επίδοσης είτε λόγω της συγκυρίας που υπάρχει.
Ο αθλητισμός είναι κάτι το μοναδικό, όταν όμως εξελίσσεται με μοναδικό στόχο τον πρωταθλητισμό τότε τα πράγματα δυσκολεύουν. Οι έννοιες αθλητισμός-πρωταθλητισμός είναι ανάγκη να διαχωριστούν.
ΛΑΦΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Μαθητής Β’ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
Σήμερα σε πολύ μικρή ηλικία πολλά παιδιά ασχολούνται με τον αθλητισμό. Κάποια απ’ αυτά έχουν μια ιδιαίτερη κλίση, άλλα πάλι όχι. Εμείς θα εστιάσουμε στα παιδιά που έχουν ταλέντο. Σήμερα ένα παιδί μπορεί να αναδειχθεί είτε μέσα από ακαδημίες αθλητισμού είτε από κυνηγούς ταλέντων. Στην εποχή που ζούμε ο συγκεκριμένος χώρος είναι αβέβαιος. Πόσα παιδιά με ταλέντο στον αθλητισμό εξελίσσονται; Γιατί δεν προωθούνται αυτά τα παιδιά με ελάχιστες εξαιρέσεις; Γιατί ακόμα και στο χώρο του αθλητισμού υπάρχουν οικονομικά συμφέροντα. Το αποτέλεσμα είναι πολλά από τα ταλαντούχα παιδιά να σταματάνε πρόωρα τον αθλητισμό είτε λόγω χαμηλής σχολικής επίδοσης είτε λόγω της συγκυρίας που υπάρχει.
Ο αθλητισμός είναι κάτι το μοναδικό, όταν όμως εξελίσσεται με μοναδικό στόχο τον πρωταθλητισμό τότε τα πράγματα δυσκολεύουν. Οι έννοιες αθλητισμός-πρωταθλητισμός είναι ανάγκη να διαχωριστούν.
ΛΑΦΤΣΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ
Μαθητής Β’ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
Τρίτη 3 Μαρτίου 2009
Ένας νέος «γευστικός» γρίφος δημιουργία του καθηγητή μαθηματικών του ΓΕΛ ΔΕ ΣΑΠΩΝ Ρωσσίδη Ιωσήφ.
Το σουφλέ σοκολάτας του Ηλία
Ο κύριος Μαμαλάκης Ηλίας είναι γνωστός «γευσιγνώστης» και ιδιαίτερα ακριβής στην προετοιμασία των γλυκισμάτων του. Το σουφλέ σοκολάτας που πρόκειται να ετοιμάσει πρέπει να ψηθεί ακριβώς 15 λεπτά της ώρας. Ούτε λεπτό λιγότερο ή περισσότερο. Σας ζητά να του ψήσετε το σουφλέ σοκολάτας και το θέλει γρήγορα. Στο σπίτι του όμως δεν υπάρχει κανένα ρολόι ή χρονόμετρο. Υπάρχουν μόνο δύο κλεψύδρες. Μια μεγάλη, που χρειάζεται 11 λεπτά για να αδειάσει πλήρως, και μια μικρή, που χρειάζεται 7 λεπτά. Τι θα μπορούσατε να κάνετε;
Ο κύριος Μαμαλάκης Ηλίας είναι γνωστός «γευσιγνώστης» και ιδιαίτερα ακριβής στην προετοιμασία των γλυκισμάτων του. Το σουφλέ σοκολάτας που πρόκειται να ετοιμάσει πρέπει να ψηθεί ακριβώς 15 λεπτά της ώρας. Ούτε λεπτό λιγότερο ή περισσότερο. Σας ζητά να του ψήσετε το σουφλέ σοκολάτας και το θέλει γρήγορα. Στο σπίτι του όμως δεν υπάρχει κανένα ρολόι ή χρονόμετρο. Υπάρχουν μόνο δύο κλεψύδρες. Μια μεγάλη, που χρειάζεται 11 λεπτά για να αδειάσει πλήρως, και μια μικρή, που χρειάζεται 7 λεπτά. Τι θα μπορούσατε να κάνετε;
Υ.Γ. Η απάντηση σε λίγες μέρες από τον ίδιο.
Υ.Γ. ΔΩΡΟ ΕΚΠΛΗΞΗ ΑΞΙΑΣ 200 Ε ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΝΙΚΗΤΗ ΤΩΝ ΓΡΙΦΩΝ!!!!!!!!!
Δευτέρα 2 Μαρτίου 2009
ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ-ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ 0-0 Η SAPRESS ΣΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ
Ο ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΤΗΣ SAPRESS ΤΣΙΩΤΡΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΘΕΤΕΙ ΕΡΩΤΗΣΗ ΣΤΟΝ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΤΟΥ ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΥ ΕΜΙΛΙΟ ΦΕΡΕΡΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΣΤΕΡΑ ΤΡΙΠΟΛΗΣ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΩΝ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΤΑΔΙΟΥ ΤΗΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ ΚΑΙ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟΝΕΜΕΙ ΤΑ ΕΥΣΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ.
ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ-ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ 0-0 Η SAPRESS ΣΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ
Η ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΤΗΣ SAPRESS ΠΟΥΛΟΥΤΙΔΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΡΩΤΑΕΙ ΤΟΝ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΤΟΥ ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΥ ΕΜΙΛΙΟ ΦΕΡΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΟ ΑΓΩΝΑ ΜΕ ΤΗ SKODA ΞΑΝΘΗ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΚΗ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΚΑΙ ΑΦΗΝΕΙ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ ΕΚΠΛΗΚΤΟΥΣ.
Σάββατο 28 Φεβρουαρίου 2009
ΕΠΕΙΓΟΥΣΕΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ
1. ΑΥΡΙΟ ΚΥΡΙΑΚΗ 1-3-2009 και ώρα 7 το απόγευμα Η Π.Α.Ε. ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ καλεί όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες των Γυμνασίων και των Λυκείων του νομού να παρακολουθήσουν δωρεάν από τη μαθητική κερκίδα τον κρίσιμο αγώνα της ομάδας της Κομοτηνής με τον Αστέρα Τρίπολης για την εξασφάλιση της παραμονής του Πανθρακικού στη Superleague. Η σχολική εφημερίδα Sapress του Γενικού Διαπολιτισμικού Λυκείου Σαπών θα δώσει δυναμικό παρόν και θα παρευρεθεί και στη συνέντευξη τύπου των προπονητών και των ποδοσφαιριστών των δύο ομάδων.
2. Η σχολική εφημερίδα Sapress του Γενικού Διαπολιτισμικού Λυκείου Σαπών καλεί τους εκκολαπτόμενους δημοσιογράφους αλλά και όλους τους μαθητές και τις μαθήτριες του Λυκείου να δηλώσουν συμμετοχή για τον επερχόμενο εκτός έδρας αγώνα της Ελπίδας Σαπών για το Περιφερειακό Πρωτάθλημα με τον Ορφέα Ξάνθης στη γειτονική φιλόξενη πόλη της Ξάνθης την επόμενη Κυριακή 8-3-2009. Η δωρεάν μετακίνηση και η διοργάνωση της εκδρομής είναι μια ευγενική προσφορά του Δήμου Σαπών και του Αντιδημάρχου Ιωάννη Σταυρίδη, μετά από αίτημα-ερώτημα της μαθήτριας-δημοσιογράφου της Sapress και υπεύθυνης αθλητικού τμήματος Διαμαντίδου Χριστίνας, στην πρόσφατη επίσκεψη-συνέντευξη του Αντιδημάρχου στο σχολείο μας, για τη δημοσιογραφική κάλυψη του αγώνα και για ελεύθερο ρεπορτάζ στην πόλη της Ξάνθης.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ
Η ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΗΣ SAPRESS KAI OI YΠΕΥΘΥΝΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ
ΚΟΛΙΤΣΗΣ ΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΦΡΑΓΚΟΣ ΝΙΚΟΣ
Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2009
Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2009
Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2009
Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2009
ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ…
ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ
Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β’ και Γ’ Λυκείου της θετικής κατεύθυνσης του ΓΕΛ ΔΕ Σαπών, την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2009, επισκέφτηκαν τις εργαστηριακές εγκαταστάσεις του τμήματος Μοριακής Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αλεξανδρούπολης, με σκοπό τη διεξαγωγή πειράματος που αναφέρεται στη διδακτέα ύλη του μαθήματος Βιολογίας κατεύθυνσης.
Ως μικροί επιστήμονες, με αναζητήσεις και ερωτηματικά πάνω στα φαινόμενα της ζωής, ξεκίνησαν με όρεξη και ενδιαφέρον για να γνωρίσουν τις λειτουργίες της ζωής στο μικρόκοσμό τους. Μέσα στο εργαστήριο εξερεύνησαν, ρώτησαν, πειραματίστηκαν και με μεγάλη προσοχή, προσήλωση και επιστημονικό ενδιαφέρον, έφτασαν στην κατάκτηση της γνώσης μέσα από διαδικασίες άγνωστες μέχρι τώρα αλλά οικείες και γνώριμες μέσα σε ελάχιστο χρόνο, εξαιτίας του πάθους τους για μάθηση.
Με απλά τεχνικά μέσα μπόρεσαν να δουν το DNA, το πολυσυζητημένο και μελετούμενο συνεχώς γενετικό μας υλικό που είναι το υπόβαθρο της έκφρασής μας, το κουβαλάμε απ’ τους προγόνους μας και το μεταφέρουμε στους απογόνους μας. Το θαυμαστό αυτό μόριο αποτελεί το μυστήριο της ζωής και μελετάται διεξοδικά σε όλες τις παραμέτρους του.
Μακάρι κάποιοι απ’ αυτούς τους μαθητές να γίνουν οι αυριανοί ερευνητές.
Η ομάδα εργασίας της Β’ και Γ΄ Λυκείου
και η υπεύθυνη καθηγήτρια Κουρτέση Δώρα
ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ
Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β’ και Γ’ Λυκείου της θετικής κατεύθυνσης του ΓΕΛ ΔΕ Σαπών, την Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2009, επισκέφτηκαν τις εργαστηριακές εγκαταστάσεις του τμήματος Μοριακής Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αλεξανδρούπολης, με σκοπό τη διεξαγωγή πειράματος που αναφέρεται στη διδακτέα ύλη του μαθήματος Βιολογίας κατεύθυνσης.
Ως μικροί επιστήμονες, με αναζητήσεις και ερωτηματικά πάνω στα φαινόμενα της ζωής, ξεκίνησαν με όρεξη και ενδιαφέρον για να γνωρίσουν τις λειτουργίες της ζωής στο μικρόκοσμό τους. Μέσα στο εργαστήριο εξερεύνησαν, ρώτησαν, πειραματίστηκαν και με μεγάλη προσοχή, προσήλωση και επιστημονικό ενδιαφέρον, έφτασαν στην κατάκτηση της γνώσης μέσα από διαδικασίες άγνωστες μέχρι τώρα αλλά οικείες και γνώριμες μέσα σε ελάχιστο χρόνο, εξαιτίας του πάθους τους για μάθηση.
Με απλά τεχνικά μέσα μπόρεσαν να δουν το DNA, το πολυσυζητημένο και μελετούμενο συνεχώς γενετικό μας υλικό που είναι το υπόβαθρο της έκφρασής μας, το κουβαλάμε απ’ τους προγόνους μας και το μεταφέρουμε στους απογόνους μας. Το θαυμαστό αυτό μόριο αποτελεί το μυστήριο της ζωής και μελετάται διεξοδικά σε όλες τις παραμέτρους του.
Μακάρι κάποιοι απ’ αυτούς τους μαθητές να γίνουν οι αυριανοί ερευνητές.
Η ομάδα εργασίας της Β’ και Γ΄ Λυκείου
και η υπεύθυνη καθηγήτρια Κουρτέση Δώρα
AND THE WINNER IS...7ο ΓΕΛ (EΤΑΔ) ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ ( 3-0 ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ) ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΑΞΙΟΙ!!!
- ΤΕΛΙΚΟΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ ΛΥΚΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΚΟΜΟΤΗΝΗ
- ΚΥΠΕΛΛΟΥΧΟΣ ΤΟ 7ο ΓΕΛ (ΤΑΔ) ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΗΣΕ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΥ ΚΟΛΛΕΓΙΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΜΕ 3-0
- ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΘΕΣΗ ΚΑΤΕΚΤΗΣΕ ΤΟ ΓΕΛ ΠΟΛΥΚΑΣΤΡΟΥ ΚΙΛΚΙΣ ΠΟΥ ΝΙΚΗΣΕ ΣΤΑ ΠΕΝΑΛΤΙ ΤΟ 4ο ΓΕΛ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ ( 1-1 ΚΑΝΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ, 2-2 ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΣΗ )
- ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ
Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2009
Ο ΚΑΤΑΞΙΩΜΕΝΟΣ ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ Α' ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΠΑΣΤΑΜΑΤΗΣ ΔΕΙΧΝΕΙ...ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ TOYΣ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΗΝ ΑΤΤΑΛΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ SAPRESS;
ΛΙΓΗ...SAPRESS ME TON ANTIΔΗΜΑΡΧΟ ΣΑΠΩΝ ΙΩΑΝΝΗ ΣΤΑΥΡΙΔΗ ΣΤΟ ΣΤΑΔΙΟ ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΑ ΣΑΠΩΝ
ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ ΛΥΚΕΙΩΝ
H SAPRESS ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΞΑΝΘΗ...
...ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΧΙΟΝΙΖΕΙ ΚΙ ΑΝ ΒΡΕΧΕΙ...Η SAPRESS ANTEXEI. Ο ΣΑΡΗ ΣΑΚΑΛ ΦΑΤΗΧ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΑ ΤΟΝ ΑΣΟ ΤΗΣ ΑΕΚ ΕΝΤΙΝΙΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΤΗΣ ΞΑΝΘΗΣ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΡΑΣΧΟ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΚΥΠΕΛΛΟΥ ΞΑΝΘΗΣ-ΑΕΚ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΥΠΟ ΚΑΤΑΡΡΑΚΤΩΔΗ ΒΡΟΧΗ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΤΩΝ ΠΗΓΑΔΙΩΝ ΞΑΝΘΗΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΤΟΥ ΚΟΛΙΤΣΗ ΝΙΚΟ ΚΑΙ ΦΡΑΓΚΟ ΝΙΚΟ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΤΗΣ SAPRESS.
Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου 2009
ΝΕΟΣ ΓΡΙΦΟΣ από τον καθηγητή μαθηματικών του ΓΕΛ ΔΕ ΣΑΠΩΝ Ρωσσίδη Ιωσήφ.
Η απάντηση σε λίγες μέρες από τον ίδιο.
Ο κατασκηνωτής και η αρκούδα
Ένας κατασκηνωτής φεύγει από τη σκηνή του και βαδίζει διαδοχικά 2 km νότια, 5 km δυτικά και τέλος 2 km βόρεια και βρίσκεται ξανά στη σκηνή του. Εκεί βρίσκει μια αρκούδα που γευματίζει με τα δικά του τρόφιμα. Τι χρώμα έχει η αρκούδα;
Υ.Γ. Νικήτρια του προηγούμενου διαγωνισμού αναδείχτηκε η μαθήτρια της Γ' τάξης του ΓΕΛ ΔΕ ΣΑΠΩΝ Μαυροπούλου Βαρβάρα. Συγχαρητήρια!!!
ΔΩΡΟ ΕΚΠΛΗΞΗ στον τελικό νικητή των περισσότερων γρίφων.
Όταν το βλέμμα αποκτά φωνή
Όταν ο πόνος παγώνει την ψυχή
Όταν χάνεται η ουσία στη ζωή
Μάθε πως εγώ θα είμαι πάντα εκεί
Όταν το αίμα βράζει
Όταν το δάκρυ από τα μάτια στάζει
Τότε σιγά σιγά η αγάπη σου γι’ αυτόν σκουριάζει
Δεν έκανε τίποτα να τη συντηρήσει και όλα αυτά που χτίσατε γκρεμίζει…
Ο πόνος σε κοιτά από μακριά…σκύβει και κρυφά γελά…
Ζητάς τη μοναξιά να σ’ αφήσει να φύγει μακριά…
Μα αυτή εκεί συνεχίζει να σε κρυφοκοιτά…
Πόσα ακόμα θα είμαι έτσι…
Πόσο ακόμα θα κρύβομαι πίσω απ’ τη σκιά σου
Πόσο ακόμα θα λαχταράω τα χάδια τα φιλιά σου
Πόσο ακόμα θα πεθαίνω για χάρη της σκληρής καρδιάς σου…
Πάρτα όλα δικά σου…μα βάλε με σε παρακαλώ μες στην αγκαλιά σου…
ΠΑΡΣΑΛΙΔΟΥ ΕΛΠΙΔΑ
Μαθητής Γ’ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
Όταν ο πόνος παγώνει την ψυχή
Όταν χάνεται η ουσία στη ζωή
Μάθε πως εγώ θα είμαι πάντα εκεί
Όταν το αίμα βράζει
Όταν το δάκρυ από τα μάτια στάζει
Τότε σιγά σιγά η αγάπη σου γι’ αυτόν σκουριάζει
Δεν έκανε τίποτα να τη συντηρήσει και όλα αυτά που χτίσατε γκρεμίζει…
Ο πόνος σε κοιτά από μακριά…σκύβει και κρυφά γελά…
Ζητάς τη μοναξιά να σ’ αφήσει να φύγει μακριά…
Μα αυτή εκεί συνεχίζει να σε κρυφοκοιτά…
Πόσα ακόμα θα είμαι έτσι…
Πόσο ακόμα θα κρύβομαι πίσω απ’ τη σκιά σου
Πόσο ακόμα θα λαχταράω τα χάδια τα φιλιά σου
Πόσο ακόμα θα πεθαίνω για χάρη της σκληρής καρδιάς σου…
Πάρτα όλα δικά σου…μα βάλε με σε παρακαλώ μες στην αγκαλιά σου…
ΠΑΡΣΑΛΙΔΟΥ ΕΛΠΙΔΑ
Μαθητής Γ’ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
Έχω άλλα τόσα να πω…θα με μισήσουν άλλοι τόσοι ίσως βρω σεβασμό…
«Έκλεψα» αυτούς τους στίχους από ένα τραγούδι, για να εκφράσω αυτό που νιώθω…Συζητάμε με τους συμμαθητές, τους καθηγητές, τους φίλους, τους γνωστούς για την Παιδεία, το Πανεπιστήμιο, για το μέλλον…ΌΛΟΙ συμφωνούμε σε ένα πράγμα: «H Παιδεία στην Ελλάδα χωλαίνει»…
Αν ρίξουμε μια ματιά στο εκπαιδευτικό σύστημα των χωρών του εξωτερικού θα το κατανοήσουμε. Πρόσφατα μια εκπομπή της ιδιωτικής τηλεόρασης πραγματευόταν αυτό ακριβώς…Υπήρχαν, λοιπόν, δύο νέοι, ένα κορίτσι και ένα αγόρι, οι οποίοι πάσχιζαν να περάσουν σε κάποια ανώτατη σχολή και παρουσίαζε την καθημερινή τους ζωή…Η διαφορά τους; Το αγόρι ήταν Φιλανδός και το κορίτσι Ελληνίδα. Ο καθένας θα μπορούσε να αναρωτηθεί πού είναι το πρόβλημα και ποια είναι η διαφορά…Το αγόρι, λοιπόν, από τη Φιλανδία ξεκινούσε το σχολείο με χορό, ενώ το κορίτσι με…Φυσική!!! Σε κάποιους φαίνεται υπερβολικό…Στη Φιλανδία, όμως, υπήρχαν ( και φυσικά υπάρχουν ) ειδικές αίθουσες και κατάλληλες υποδομές έτοιμες να υποδεχτούν τα «Θέλω» των νέων. Ο κάθε μαθητής είχε τον προσωπικό του υπολογιστή, το δικό του ντουλαπάκι, όπου μπορούσε να αποθηκεύσει τα προσωπικά του δεδομένα και πράγματα. Οι μαθητές πήγαιναν το πρωί στο σχολείο, έκαναν τα μαθήματά τους και εκείνα που είχαν για την επόμενη μέρα στο σχολείο, έτρωγαν εκεί, μπορούσαν ακόμη και να ξεκουραστούν και στο τέλος της μέρας πήγαιναν σπίτι και είχαν ελεύθερο χρόνο να κάνουν ό, τι θέλουν. Μιλάμε για ένα εκπαιδευτικό σύστημα που φυσικά δεν έχει καμία σχέση με το ελληνικό.
Η Ελληνίδα, από την άλλη μεριά, πήγαινε στο σχολείο και όταν τελείωνε το 7ωρο έτρεχε να πάει σπίτι, να φάει κάτι πρόχειρο, να αλλάξει τα βιβλία της και να πάει απευθείας στο φροντιστήριο. Έτσι στο τέλος, όταν γυρνούσε από το φροντιστήριο, έπρεπε να ξενυχτήσει ως αργά για να κάνει τα μαθήματά της. Η ερώτηση, λοιπόν, είναι: Γιατί δύο νέοι που έχουν τον ίδιο στόχο να κάνουν τόσο διαφορετικά πράγματα;
Μπορεί να σας φαίνονται υπερβολικά ίσως και ιδανικά ( όσο αφορά στο νέο Φιλανδό μαθητή ), όμως αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα ( για την Ελληνίδα μαθήτρια ). Αυτό, λοιπόν, που ζητάμε δεν είναι κάτι τραγικό. Δε ζητάμε ριζικές αλλαγές από τη μία μέρα στην άλλη. Απλώς για αρχή να βελτιωθούν κάποια πράγματα. Συνεχίζεται…
ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΤΙΓΟΝΗ
Μαθήτρια Γ΄ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
«Έκλεψα» αυτούς τους στίχους από ένα τραγούδι, για να εκφράσω αυτό που νιώθω…Συζητάμε με τους συμμαθητές, τους καθηγητές, τους φίλους, τους γνωστούς για την Παιδεία, το Πανεπιστήμιο, για το μέλλον…ΌΛΟΙ συμφωνούμε σε ένα πράγμα: «H Παιδεία στην Ελλάδα χωλαίνει»…
Αν ρίξουμε μια ματιά στο εκπαιδευτικό σύστημα των χωρών του εξωτερικού θα το κατανοήσουμε. Πρόσφατα μια εκπομπή της ιδιωτικής τηλεόρασης πραγματευόταν αυτό ακριβώς…Υπήρχαν, λοιπόν, δύο νέοι, ένα κορίτσι και ένα αγόρι, οι οποίοι πάσχιζαν να περάσουν σε κάποια ανώτατη σχολή και παρουσίαζε την καθημερινή τους ζωή…Η διαφορά τους; Το αγόρι ήταν Φιλανδός και το κορίτσι Ελληνίδα. Ο καθένας θα μπορούσε να αναρωτηθεί πού είναι το πρόβλημα και ποια είναι η διαφορά…Το αγόρι, λοιπόν, από τη Φιλανδία ξεκινούσε το σχολείο με χορό, ενώ το κορίτσι με…Φυσική!!! Σε κάποιους φαίνεται υπερβολικό…Στη Φιλανδία, όμως, υπήρχαν ( και φυσικά υπάρχουν ) ειδικές αίθουσες και κατάλληλες υποδομές έτοιμες να υποδεχτούν τα «Θέλω» των νέων. Ο κάθε μαθητής είχε τον προσωπικό του υπολογιστή, το δικό του ντουλαπάκι, όπου μπορούσε να αποθηκεύσει τα προσωπικά του δεδομένα και πράγματα. Οι μαθητές πήγαιναν το πρωί στο σχολείο, έκαναν τα μαθήματά τους και εκείνα που είχαν για την επόμενη μέρα στο σχολείο, έτρωγαν εκεί, μπορούσαν ακόμη και να ξεκουραστούν και στο τέλος της μέρας πήγαιναν σπίτι και είχαν ελεύθερο χρόνο να κάνουν ό, τι θέλουν. Μιλάμε για ένα εκπαιδευτικό σύστημα που φυσικά δεν έχει καμία σχέση με το ελληνικό.
Η Ελληνίδα, από την άλλη μεριά, πήγαινε στο σχολείο και όταν τελείωνε το 7ωρο έτρεχε να πάει σπίτι, να φάει κάτι πρόχειρο, να αλλάξει τα βιβλία της και να πάει απευθείας στο φροντιστήριο. Έτσι στο τέλος, όταν γυρνούσε από το φροντιστήριο, έπρεπε να ξενυχτήσει ως αργά για να κάνει τα μαθήματά της. Η ερώτηση, λοιπόν, είναι: Γιατί δύο νέοι που έχουν τον ίδιο στόχο να κάνουν τόσο διαφορετικά πράγματα;
Μπορεί να σας φαίνονται υπερβολικά ίσως και ιδανικά ( όσο αφορά στο νέο Φιλανδό μαθητή ), όμως αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα ( για την Ελληνίδα μαθήτρια ). Αυτό, λοιπόν, που ζητάμε δεν είναι κάτι τραγικό. Δε ζητάμε ριζικές αλλαγές από τη μία μέρα στην άλλη. Απλώς για αρχή να βελτιωθούν κάποια πράγματα. Συνεχίζεται…
ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΤΙΓΟΝΗ
Μαθήτρια Γ΄ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
ΜΕΛΛΟΝ - ΥΠΑΡΧΕΙ;;;
Θέλω να εξωτερικεύσω τα συναισθήματά μου…Να πω πως φοβάμαι…Φοβάμαι το μέλλον μου, φοβάμαι το άγνωστο…Φοβάμαι το τι μπορεί να μου συμβεί…Δεν ξέρω πώς να εκφραστώ…Θέλω να πω πολλά…και αυτά που θα πω δεν είναι λόγια «του αέρα», όπως λένε, αλλά λόγια «της καρδιάς», όπως λέω εγώ.
Ζητάμε βοήθεια…Από πού; Εφηβεία, ανεμελιά…ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ…λέξεις που προσδιορίζουν το τι είμαστε…Είμαστε όμως μόνο αυτά; Όχι…Είμαστε κάτι παραπάνω που οι μεγαλύτεροι δεν κατανοούν…Έχουν περάσει, λένε, από αυτήν την ηλικία και ξέρουν…Στην ουσία όμως δεν ξέρουν τίποτα… Aυτό που θα ΕΠΡΕΠΕ να ξέρουν είναι πως οι εποχές αλλάζουν και τα προβλήματα των νέων πλέον είναι πιο πολλά και αυξάνονται όλο και περισσότερο…Το αυξημένο ωράριο μαθημάτων, το άγχος των εξετάσεων, το αβέβαιο μέλλον, η σχέση μας με το «Εγώ» μας, οι σχέσεις μας με τους «σημαντικούς άλλους»…Πολλές φορές είναι που οι νέοι μιλούν…μιλούν για τα προβλήματά τους, κάποιοι άλλοι σιωπούν…Όχι επειδή φοβούνται, αλλά επειδή δεν ξέρουν πώς να το κάνουν…Δεν ξέρουν από πού να πιαστούν…
Τα προβλήματά μας για πολλούς είναι τυποποιημένα…Προβλήματα στην ΠΑΙΔΕΙΑ, στην ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, στις ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ…Δεν είναι έτσι, όμως…Τα προβλήματά μας είναι πολύ πιο πολύπλοκα και σύνθετα και αρκετές φορές «άλυτα». Πώς μπορούμε να σκεφτόμαστε το μέλλον μας, να κάνουμε σχέδια γι’ αυτό, όταν «ΚΑΠΟΙΟΙ» μας κόβουν τα φτερά; Όταν δεν μπορούμε να σκεφτούμε την επαγγελματική μας σταδιοδρομία, την οδό που θα ακολουθήσουμε για ένα βέβαιο μέλλον, αφού υπάρχουν μόνιμα άλυτα και σοβαρά προβλήματα, όπως η ΑΝΕΡΓΙΑ…Πασχίζουμε να περάσουμε σε μια «καλή» σχολή και στην ουσία δεν ξέρουμε αν θα ακολουθήσουμε αυτό που θα σπουδάσουμε…Όλο αυτό το άγχος και την αγωνία μας θα τη μεταφέρουμε και στην οικογένειά μας και πολλές φορές και στους φίλους μας…Φταίνε αυτοί; Την απάντηση, πιστεύω, πως την ξέρουν, σχεδόν, όλοι…Όχι…Όμως τι μπορούμε να κάνουμε;
Φυσικά τα προβλήματα δεν τελειώνουν…όμως θα ήθελα να εκφράσω το λόγο που με ώθησε να γράψω αυτό το άρθρο…Θέλησα, λοιπόν, να μιλήσω για τα προβλήματά μας…Προβλήματα που μας ταλανίζουν και που εμφανίζονται κατά κύριο λόγο στο Λύκειο…Σαφώς δεν τελειώσαμε…Θα συνεχίσουμε να παρουσιάζουμε προβλήματα με σκοπό τη βελτίωση και τη δραστηριοποίηση των αρμόδιων αρχών.
ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΤΙΓΟΝΗ
Θέλω να εξωτερικεύσω τα συναισθήματά μου…Να πω πως φοβάμαι…Φοβάμαι το μέλλον μου, φοβάμαι το άγνωστο…Φοβάμαι το τι μπορεί να μου συμβεί…Δεν ξέρω πώς να εκφραστώ…Θέλω να πω πολλά…και αυτά που θα πω δεν είναι λόγια «του αέρα», όπως λένε, αλλά λόγια «της καρδιάς», όπως λέω εγώ.
Ζητάμε βοήθεια…Από πού; Εφηβεία, ανεμελιά…ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ…λέξεις που προσδιορίζουν το τι είμαστε…Είμαστε όμως μόνο αυτά; Όχι…Είμαστε κάτι παραπάνω που οι μεγαλύτεροι δεν κατανοούν…Έχουν περάσει, λένε, από αυτήν την ηλικία και ξέρουν…Στην ουσία όμως δεν ξέρουν τίποτα… Aυτό που θα ΕΠΡΕΠΕ να ξέρουν είναι πως οι εποχές αλλάζουν και τα προβλήματα των νέων πλέον είναι πιο πολλά και αυξάνονται όλο και περισσότερο…Το αυξημένο ωράριο μαθημάτων, το άγχος των εξετάσεων, το αβέβαιο μέλλον, η σχέση μας με το «Εγώ» μας, οι σχέσεις μας με τους «σημαντικούς άλλους»…Πολλές φορές είναι που οι νέοι μιλούν…μιλούν για τα προβλήματά τους, κάποιοι άλλοι σιωπούν…Όχι επειδή φοβούνται, αλλά επειδή δεν ξέρουν πώς να το κάνουν…Δεν ξέρουν από πού να πιαστούν…
Τα προβλήματά μας για πολλούς είναι τυποποιημένα…Προβλήματα στην ΠΑΙΔΕΙΑ, στην ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, στις ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ…Δεν είναι έτσι, όμως…Τα προβλήματά μας είναι πολύ πιο πολύπλοκα και σύνθετα και αρκετές φορές «άλυτα». Πώς μπορούμε να σκεφτόμαστε το μέλλον μας, να κάνουμε σχέδια γι’ αυτό, όταν «ΚΑΠΟΙΟΙ» μας κόβουν τα φτερά; Όταν δεν μπορούμε να σκεφτούμε την επαγγελματική μας σταδιοδρομία, την οδό που θα ακολουθήσουμε για ένα βέβαιο μέλλον, αφού υπάρχουν μόνιμα άλυτα και σοβαρά προβλήματα, όπως η ΑΝΕΡΓΙΑ…Πασχίζουμε να περάσουμε σε μια «καλή» σχολή και στην ουσία δεν ξέρουμε αν θα ακολουθήσουμε αυτό που θα σπουδάσουμε…Όλο αυτό το άγχος και την αγωνία μας θα τη μεταφέρουμε και στην οικογένειά μας και πολλές φορές και στους φίλους μας…Φταίνε αυτοί; Την απάντηση, πιστεύω, πως την ξέρουν, σχεδόν, όλοι…Όχι…Όμως τι μπορούμε να κάνουμε;
Φυσικά τα προβλήματα δεν τελειώνουν…όμως θα ήθελα να εκφράσω το λόγο που με ώθησε να γράψω αυτό το άρθρο…Θέλησα, λοιπόν, να μιλήσω για τα προβλήματά μας…Προβλήματα που μας ταλανίζουν και που εμφανίζονται κατά κύριο λόγο στο Λύκειο…Σαφώς δεν τελειώσαμε…Θα συνεχίσουμε να παρουσιάζουμε προβλήματα με σκοπό τη βελτίωση και τη δραστηριοποίηση των αρμόδιων αρχών.
ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ ΑΝΤΙΓΟΝΗ
Μαθήτρια Γ΄ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2009
ΖΩΗ Ή ΧΡΗΜΑ;
Η γέννηση του ανθρώπου είναι το μεγαλύτερο θαύμα του κόσμου. Δημιουργήθηκε ένας τέλειος βιολογικός οργανισμός που έχει τεράστιες ικανότητες και δυνατότητες, μπορεί να αισθανθεί, να νιώσει και το σημαντικότερο να σκεφτεί, μιας και η σκέψη είναι αυτό που ξεχωρίζει τον άνθρωπο από όλους τους υπόλοιπους βιολογικούς οργανισμούς. Έχουμε όμως καταλάβει την αξία αυτού του θαύματος;
Κυρία προτεραιότητα όλων των ανθρώπων είναι η εξασφάλιση της επιβίωσης τους. Κάνουν πολλά για να επιβιώσουν, πολλές φορές φτάνουν και σε ακρότητες οι οποίες βάζουν τέλος στη ζωή κάποιου άλλου ανθρώπου. Όμως, έτσι πρέπει να εξασφαλίζεται η επιβίωση μας; Σε βάρος των άλλων;
Κοινωνικοπολιτικοί λόγοι, πολλές φορές, οδηγούν σε εξωπραγματικά σημεία τον άνθρωπο, ο οποίος αναγκάζεται να φτάσει στα άκρα για να εξασφαλίσει την επιβίωσή του. Φτάνει σε σημείο να κλέψει, να απαγάγει, να βασανίσει, ακόμη και να σκοτώσει. Απαγάγουν ανθρώπους με σκοπό να αποσπάσουν χρήματα από τους συγγενείς και ως αντάλλαγμα να μην αφαιρέσουν τη ζωή του ανθρώπου που απήγαγαν. Έχει, όμως, χρηματική αξία η ζωή του ανθρώπου; Είναι δυνατόν να ανταλλάσσεται το θαύμα με χρήματα;
Κι όμως είναι. Από τη στιγμή που δεν κατανοήθηκε ποτέ η σημασία και η ουσία του θαύματος και εκμηδενίστηκε η αξία της ζωής του ανθρώπου που απέκτησε χρηματική αξία. Απαγάγουν και λένε πως θα σκοτώσουν, αν δεν πάρουν τα χρήματα που ζητούν αγνοώντας για τη ζωή που χάνεται, για το πώς θα νιώθουν οι άνθρωποι που θα μείνουν πίσω. Κάνουν τα πάντα για να αποκτήσουν τα χρήματα που τόσο ποθούν. Απαγάγουν ακόμα και γιατρούς για να λύσουν τα προβλήματα υγείας που έχει ο άνθρωπος που απήγαγαν με σκοπό να τον κρατήσουν στη ζωή, όχι βέβαια επειδή θέλουν και νοιάζονται ουσιαστικά για τη ζωή του ανθρώπου, αλλά γιατί ΠΡΕΠΕΙ να τον κρατήσουν στη ζωή αυτόν τον άνθρωπο μιας και η ζωή του είναι το εισιτήριο για την απόκτηση των πολυπόθητων χρημάτων. Το μόνο πράγμα που έχει αξία πια είναι το χρήμα, το χρήμα που μπορεί να σου προσφέρει όλα τα υλικά αγαθά. Αλλά τι γίνεται με την ψυχή; Τι γίνεται με την πραγματική ζωή και όχι απλώς την επιβίωση;
Δε νοιάζεται πια κανείς για τη ζωή του ανθρώπου, καθώς πολλές φορές χωρίς αιτία σκοτώνει ο ένας τον άλλο χωρίς να σκεφτεί ή να λογαριάσει κάτι. Και έτσι χάνεται μια ζωή, μια ζωή η οποία είναι το αποτέλεσμα ενός θαύματος, ενός ασύλληπτου και ανεκτίμητου θαύματος.
Επειδή, όμως, έχουμε δεδομένη τη ζωή, δεν έχουμε καταλάβει την αξία της. Πάντα κάτι το οποίο δεν είναι δεδομένο είναι και ποθητό και έχει μεγάλη αξία. Αλλά ας σκεφτούμε καλύτερα πως ίσως αυτά που έχουμε δεδομένα είναι και τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή μας. Ας σκεφτούμε πως η ζωή την οποία έχουμε δεδομένη είναι ό,τι πιο σημαντικό και πολύτιμο έχουμε, γιατί αν δεν έχουμε τη ζωή, τι αξία έχουν τα χρήματα και όλα τα υλικά αγαθά; Ας σκεφτούμε τελικά, ποιανού αξία πρέπει να εκμηδενιστεί, της ζωής ή του χρήματος;
MΙΧΑΗΛΙΔΟΥ ΛΙΛΙΑ
Μαθήτρια Β΄ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
Η γέννηση του ανθρώπου είναι το μεγαλύτερο θαύμα του κόσμου. Δημιουργήθηκε ένας τέλειος βιολογικός οργανισμός που έχει τεράστιες ικανότητες και δυνατότητες, μπορεί να αισθανθεί, να νιώσει και το σημαντικότερο να σκεφτεί, μιας και η σκέψη είναι αυτό που ξεχωρίζει τον άνθρωπο από όλους τους υπόλοιπους βιολογικούς οργανισμούς. Έχουμε όμως καταλάβει την αξία αυτού του θαύματος;
Κυρία προτεραιότητα όλων των ανθρώπων είναι η εξασφάλιση της επιβίωσης τους. Κάνουν πολλά για να επιβιώσουν, πολλές φορές φτάνουν και σε ακρότητες οι οποίες βάζουν τέλος στη ζωή κάποιου άλλου ανθρώπου. Όμως, έτσι πρέπει να εξασφαλίζεται η επιβίωση μας; Σε βάρος των άλλων;
Κοινωνικοπολιτικοί λόγοι, πολλές φορές, οδηγούν σε εξωπραγματικά σημεία τον άνθρωπο, ο οποίος αναγκάζεται να φτάσει στα άκρα για να εξασφαλίσει την επιβίωσή του. Φτάνει σε σημείο να κλέψει, να απαγάγει, να βασανίσει, ακόμη και να σκοτώσει. Απαγάγουν ανθρώπους με σκοπό να αποσπάσουν χρήματα από τους συγγενείς και ως αντάλλαγμα να μην αφαιρέσουν τη ζωή του ανθρώπου που απήγαγαν. Έχει, όμως, χρηματική αξία η ζωή του ανθρώπου; Είναι δυνατόν να ανταλλάσσεται το θαύμα με χρήματα;
Κι όμως είναι. Από τη στιγμή που δεν κατανοήθηκε ποτέ η σημασία και η ουσία του θαύματος και εκμηδενίστηκε η αξία της ζωής του ανθρώπου που απέκτησε χρηματική αξία. Απαγάγουν και λένε πως θα σκοτώσουν, αν δεν πάρουν τα χρήματα που ζητούν αγνοώντας για τη ζωή που χάνεται, για το πώς θα νιώθουν οι άνθρωποι που θα μείνουν πίσω. Κάνουν τα πάντα για να αποκτήσουν τα χρήματα που τόσο ποθούν. Απαγάγουν ακόμα και γιατρούς για να λύσουν τα προβλήματα υγείας που έχει ο άνθρωπος που απήγαγαν με σκοπό να τον κρατήσουν στη ζωή, όχι βέβαια επειδή θέλουν και νοιάζονται ουσιαστικά για τη ζωή του ανθρώπου, αλλά γιατί ΠΡΕΠΕΙ να τον κρατήσουν στη ζωή αυτόν τον άνθρωπο μιας και η ζωή του είναι το εισιτήριο για την απόκτηση των πολυπόθητων χρημάτων. Το μόνο πράγμα που έχει αξία πια είναι το χρήμα, το χρήμα που μπορεί να σου προσφέρει όλα τα υλικά αγαθά. Αλλά τι γίνεται με την ψυχή; Τι γίνεται με την πραγματική ζωή και όχι απλώς την επιβίωση;
Δε νοιάζεται πια κανείς για τη ζωή του ανθρώπου, καθώς πολλές φορές χωρίς αιτία σκοτώνει ο ένας τον άλλο χωρίς να σκεφτεί ή να λογαριάσει κάτι. Και έτσι χάνεται μια ζωή, μια ζωή η οποία είναι το αποτέλεσμα ενός θαύματος, ενός ασύλληπτου και ανεκτίμητου θαύματος.
Επειδή, όμως, έχουμε δεδομένη τη ζωή, δεν έχουμε καταλάβει την αξία της. Πάντα κάτι το οποίο δεν είναι δεδομένο είναι και ποθητό και έχει μεγάλη αξία. Αλλά ας σκεφτούμε καλύτερα πως ίσως αυτά που έχουμε δεδομένα είναι και τα πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή μας. Ας σκεφτούμε πως η ζωή την οποία έχουμε δεδομένη είναι ό,τι πιο σημαντικό και πολύτιμο έχουμε, γιατί αν δεν έχουμε τη ζωή, τι αξία έχουν τα χρήματα και όλα τα υλικά αγαθά; Ας σκεφτούμε τελικά, ποιανού αξία πρέπει να εκμηδενιστεί, της ζωής ή του χρήματος;
MΙΧΑΗΛΙΔΟΥ ΛΙΛΙΑ
Μαθήτρια Β΄ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
Είσαι πιο έξυπνος από ένα δεκάχρονο;
Αυτό είναι ένα παλιό πρόβλημα.
Ένας πλανόδιος έμπορος ταξιδεύει από πόλη σε πόλη έχοντας μαζί του ένα λύκο, ένα πρόβατο και ένα λάχανο. Σε κάποια φάση της περιοδείας του βρίσκεται στην όχθη ενός ποταμού και το μοναδικό μέσο για να περάσει απέναντι είναι μία μικρή βάρκα, που μπορεί να μεταφέρει κάθε φορά αυτόν κα ι ένα από τα ζώα ή το λάχανο. Δυστυχώς όμως ο έμπορος δεν μπορεί να αφήσει στην όχθη το λύκο μόνο του με το πρόβατο ούτε όμως και το πρόβατο μόνο του με το λάχανο. Γιατί, απλούστατα ο λύκος θα επιτεθεί στο άτυχο πρόβατο ή το πρόβατο θα φάει το λάχανο. Παρόλ’ αυτά ο έμπορος μετά από λίγη σκέψη διαπίστωσε ότι υπάρχει ένας τρόπος για να περάσει με ασφάλεια τα υπάρχοντά του στην απέναντι όχθη. Πώς θα το καταφέρει;
Y.Γ. Η απάντηση σε λίγες μέρες από τον καθηγητή μαθηματικών του ΓΕΛ ΔΕ ΣΑΠΩΝ Ρωσσίδη Ιωσήφ που προσφέρει και το γρίφο. Όποιος βρει τη σωστή απάντηση θα κερδίσει μία θέση στην εκδρομή στη Θεσσαλονίκη...
Y.Γ. Η απάντηση σε λίγες μέρες από τον καθηγητή μαθηματικών του ΓΕΛ ΔΕ ΣΑΠΩΝ Ρωσσίδη Ιωσήφ που προσφέρει και το γρίφο. Όποιος βρει τη σωστή απάντηση θα κερδίσει μία θέση στην εκδρομή στη Θεσσαλονίκη...
Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2009
Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2009
Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2009
Η SAPRESS… THΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ!
Κάθε χρόνο…τα ίδια και τα ίδια…μάθημα, μάθημα και ξανά μάθημα! Ανάθεμα πια! Κανένα ενδιαφέρον, κανένα μέσο «δημιουργικής αξιοποίησης του ελεύθερου μας χρόνου», όπως όλοι χαρακτηριστικά μας προτείνουν. Μας «διδάσκουν» πώς να γίνουμε ενεργά μέλη αυτής της κοινωνίας, πώς να πολιτικοποιηθούμε, πώς να καλλιεργήσουμε την κριτική μας ικανότητα, ΑΦΟΥ όμως πρώτα μας διδάξουν μια πληθώρα μαθημάτων, που μας παρέχουν ανούσιες και στείρες γνώσεις. Ακόμη και οι ουσιαστικές γνώσεις τις οποίες προανέφερα, μένουνε στα λόγια! Κι εδώ ταιριάζει απόλυτα το περίφημο και γνωστό σε όλους άσμα: «Είμαι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, μέσα σε μια φάση τραγική…»!!!
Και ξαφνικά…κάποιοι μας προσφέρουν χέρι βοηθείας, τη σωτήρια λέμβο, όπως θέλει το λέει κανείς και μας βοηθούν να ξεφύγουμε για λίγο από αυτήν την κατάσταση…ΤΩΡΑ έχουμε εφημεριδούλα!!! ΤΩΡΑ συναντάμε και μιλάμε με πολιτικούς! ΤΩΡΑ βγαίνουμε φωτογραφίες δίπλα τους! ΤΩΡΑ γράφουμε άρθρα, ποιήματα κι ό,τι άλλο σκαρφιστεί ο «παιδικός» μας νους! ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΠΑΙΔΕΙΑ! Τόσοι και τόσοι μαθητές εκδηλώσανε από την πρώτη στιγμή το ενδιαφέρον τους και τη μεγάλη τους προθυμία, συμπαρασύροντας αργότερα κι άλλους τόσους.
Σ’ αυτό το σημείο οφείλω να αναφερθώ και σε ένα συγκλονιστικό στοιχείο που επιτέλους έρχεται στο φως της δημοσιότητας…Το 99,3%, ποσοστό ανατρεπτικής σημασίας για την εποχή μας, της δημοσιογραφικής ομάδας της SAPRESS αποτελείται από…τι άλλο; Δημοσιογράφους γένους ΘΗΛΥΚΟΥ! Έτσι για να μην ξεχνάμε και το θέμα της ισότητας που επί τη ευκαιρία πρόσφατα παρακολουθήσαμε σε μια συνδιάσκεψη.
Γι’ αυτό αλλά και για πολλά άλλα θέματα που αφορούν στην επικαιρότητα κυρίως, είχαμε την ευκαιρία να ενημερωθούμε, να εκφράσουμε τις απορίες μας, τις ανησυχίες και τις δυσαρέσκειές μας.
Αφήσαμε για λίγο τα μολύβια μας και πιάσαμε τα μικρόφωνα, τα δημοσιογραφικά μαγνητόφωνα, τις φωτογραφικές μηχανές και τα χέρια πολλών πολλών πολιτικών! Όλων αυτών που βλέπουμε κι ακούμε καθημερινά στις τηλεοράσεις μας, χωρίς ποτέ να μπορούμε να αντιδράσουμε.
Αυτήν την ευκαιρία, λοιπόν, μας την προσφέρουν απλόχερα ο κ. Κολίτσης και ο κ. Φράγκος, το δίδυμο των «Νίκων» δηλαδή, οι οποίοι, λόγω του «νεαρού» θα έλεγε κανείς της ηλικίας τους, νιώσανε τις ανάγκες και τις ανησυχίες μας. Αυτό που μας προσέφεραν είναι, κατά τη γνώμη μου, ανεκτίμητης αξίας…είναι ένα πολύτιμο δώρο ζωής…κέρδισα κι εγώ, όπως κι όλοι όσοι συμμετέχουμε σ’ αυτό το έργο ΠΟΛΛΑ! Ήρθαμε σε επαφή με σπουδαίους ανθρώπους! Μπορεί να αφήσαμε για λίγο τα μαθήματα του σχολείου, κερδίσαμε όμως ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΖΩΗΣ!
Πέρα από τις καινούριες γνώσεις που αποκτήσαμε, καταφέραμε να αναδείξουμε και τα ταλέντα που κρύβουμε ΟΛΟΙ μέσα μας! ΟΛΟΙ είμαστε πολύτιμοι κι εσείς μας αναδείξατε! Όλα αυτά θα μείνουν για πάντα χαραγμένα μέσα μας! Κλέψαμε τις εντυπώσεις, γελάσαμε, συνεργαστήκαμε, αγχωθήκαμε, τα καταφέραμε! Και το ρεπερτόριό μας άλλαξε: «Από Σάπες, χαρισμένα η εφημερίδα και το ιστολόγιο από Σάπες, χαρισμένα με αγάπη για τον τόπο αυτό…»!
Και αυτή είναι μόνο η αρχή!
Λυπάμαι που σε λίγους μήνες αφήνω για πάντα τα σχολικά θρανία…Και πιο πολύ λυπάμαι που δεν είχα και τα προηγούμενα χρόνια την ευκαιρία να κάνω αυτό που κάνω αυτή τη στιγμή! Χαίρομαι όμως, γιατί ξέρω πως αυτή η προσπάθεια θα συνεχιστεί για πολύ ακόμη! Η SAPRESS θα γίνει μια μέρα Νο1. Θα είναι για πάντα δίπλα μας να μας εκφράζει, να μας συμβουλεύει και να μας ψυχαγωγεί!
Σας ευχαριστούμε πολύ.
Υ.Γ. Κορίτσια…συνεχίζουμε ακάθεκτες έτσι;
ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΒΑΡΒΑΡΑ
Μαθήτρια Γ’ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
Κάθε χρόνο…τα ίδια και τα ίδια…μάθημα, μάθημα και ξανά μάθημα! Ανάθεμα πια! Κανένα ενδιαφέρον, κανένα μέσο «δημιουργικής αξιοποίησης του ελεύθερου μας χρόνου», όπως όλοι χαρακτηριστικά μας προτείνουν. Μας «διδάσκουν» πώς να γίνουμε ενεργά μέλη αυτής της κοινωνίας, πώς να πολιτικοποιηθούμε, πώς να καλλιεργήσουμε την κριτική μας ικανότητα, ΑΦΟΥ όμως πρώτα μας διδάξουν μια πληθώρα μαθημάτων, που μας παρέχουν ανούσιες και στείρες γνώσεις. Ακόμη και οι ουσιαστικές γνώσεις τις οποίες προανέφερα, μένουνε στα λόγια! Κι εδώ ταιριάζει απόλυτα το περίφημο και γνωστό σε όλους άσμα: «Είμαι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, μέσα σε μια φάση τραγική…»!!!
Και ξαφνικά…κάποιοι μας προσφέρουν χέρι βοηθείας, τη σωτήρια λέμβο, όπως θέλει το λέει κανείς και μας βοηθούν να ξεφύγουμε για λίγο από αυτήν την κατάσταση…ΤΩΡΑ έχουμε εφημεριδούλα!!! ΤΩΡΑ συναντάμε και μιλάμε με πολιτικούς! ΤΩΡΑ βγαίνουμε φωτογραφίες δίπλα τους! ΤΩΡΑ γράφουμε άρθρα, ποιήματα κι ό,τι άλλο σκαρφιστεί ο «παιδικός» μας νους! ΤΩΡΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΠΑΙΔΕΙΑ! Τόσοι και τόσοι μαθητές εκδηλώσανε από την πρώτη στιγμή το ενδιαφέρον τους και τη μεγάλη τους προθυμία, συμπαρασύροντας αργότερα κι άλλους τόσους.
Σ’ αυτό το σημείο οφείλω να αναφερθώ και σε ένα συγκλονιστικό στοιχείο που επιτέλους έρχεται στο φως της δημοσιότητας…Το 99,3%, ποσοστό ανατρεπτικής σημασίας για την εποχή μας, της δημοσιογραφικής ομάδας της SAPRESS αποτελείται από…τι άλλο; Δημοσιογράφους γένους ΘΗΛΥΚΟΥ! Έτσι για να μην ξεχνάμε και το θέμα της ισότητας που επί τη ευκαιρία πρόσφατα παρακολουθήσαμε σε μια συνδιάσκεψη.
Γι’ αυτό αλλά και για πολλά άλλα θέματα που αφορούν στην επικαιρότητα κυρίως, είχαμε την ευκαιρία να ενημερωθούμε, να εκφράσουμε τις απορίες μας, τις ανησυχίες και τις δυσαρέσκειές μας.
Αφήσαμε για λίγο τα μολύβια μας και πιάσαμε τα μικρόφωνα, τα δημοσιογραφικά μαγνητόφωνα, τις φωτογραφικές μηχανές και τα χέρια πολλών πολλών πολιτικών! Όλων αυτών που βλέπουμε κι ακούμε καθημερινά στις τηλεοράσεις μας, χωρίς ποτέ να μπορούμε να αντιδράσουμε.
Αυτήν την ευκαιρία, λοιπόν, μας την προσφέρουν απλόχερα ο κ. Κολίτσης και ο κ. Φράγκος, το δίδυμο των «Νίκων» δηλαδή, οι οποίοι, λόγω του «νεαρού» θα έλεγε κανείς της ηλικίας τους, νιώσανε τις ανάγκες και τις ανησυχίες μας. Αυτό που μας προσέφεραν είναι, κατά τη γνώμη μου, ανεκτίμητης αξίας…είναι ένα πολύτιμο δώρο ζωής…κέρδισα κι εγώ, όπως κι όλοι όσοι συμμετέχουμε σ’ αυτό το έργο ΠΟΛΛΑ! Ήρθαμε σε επαφή με σπουδαίους ανθρώπους! Μπορεί να αφήσαμε για λίγο τα μαθήματα του σχολείου, κερδίσαμε όμως ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΖΩΗΣ!
Πέρα από τις καινούριες γνώσεις που αποκτήσαμε, καταφέραμε να αναδείξουμε και τα ταλέντα που κρύβουμε ΟΛΟΙ μέσα μας! ΟΛΟΙ είμαστε πολύτιμοι κι εσείς μας αναδείξατε! Όλα αυτά θα μείνουν για πάντα χαραγμένα μέσα μας! Κλέψαμε τις εντυπώσεις, γελάσαμε, συνεργαστήκαμε, αγχωθήκαμε, τα καταφέραμε! Και το ρεπερτόριό μας άλλαξε: «Από Σάπες, χαρισμένα η εφημερίδα και το ιστολόγιο από Σάπες, χαρισμένα με αγάπη για τον τόπο αυτό…»!
Και αυτή είναι μόνο η αρχή!
Λυπάμαι που σε λίγους μήνες αφήνω για πάντα τα σχολικά θρανία…Και πιο πολύ λυπάμαι που δεν είχα και τα προηγούμενα χρόνια την ευκαιρία να κάνω αυτό που κάνω αυτή τη στιγμή! Χαίρομαι όμως, γιατί ξέρω πως αυτή η προσπάθεια θα συνεχιστεί για πολύ ακόμη! Η SAPRESS θα γίνει μια μέρα Νο1. Θα είναι για πάντα δίπλα μας να μας εκφράζει, να μας συμβουλεύει και να μας ψυχαγωγεί!
Σας ευχαριστούμε πολύ.
Υ.Γ. Κορίτσια…συνεχίζουμε ακάθεκτες έτσι;
ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΥ ΒΑΡΒΑΡΑ
Μαθήτρια Γ’ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2009
ΕΝΑ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΧΩΡΙΣ ΤΕΛΟΣ…
Ο χωρισμός ένας δρόμος χωρίς επιστροφή και εγώ πάλι σαν παλιά συνήθεια…
Θα κρυφτώ στη μοναξιά μου, θα χαθώ, θα κλειστώ στον κόσμο της φαντασίας,
με τις νεράιδες και τα ξωτικά μου, ζητώντας από αυτά μια ευχή…
Να σ’ ανταμώσω…
Μπορώ;
Ξέρω πως και εσύ πονάς, όπως και εγώ…
Πεθαίνω μέσα μου μέρα με τη μέρα και η κάθε στιγμή μακριά σου
Ένα μαρτύριο χωρίς τέλος…
Και εγώ εδώ…
Σε περιμένω να με λυτρώσει από το μαρτύριό μου, αλλά…
Δεν ακούω τα βήματά σου…
Ούτε τη φωνή σου που γαλήνευε την ψυχή μου…
Δε νιώθω πια το άγγιγμά σου…
Και μου λείπει…
Κάθε βράδυ στο νου σε φέρνω.
Παραμιλάω στον ύπνο μου…
Εικόνες και στιγμές έρχονται στα όνειρά μου…
Αλλά ακούω μόνο τη σιωπή…
Kιουρτζίδου Ελίνα
Μαθήτρια Γ΄ Λυκείου
(φιλολογική επιμέλεια μαθήτρια Μούρου Ειρήνη)
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
Ο χωρισμός ένας δρόμος χωρίς επιστροφή και εγώ πάλι σαν παλιά συνήθεια…
Θα κρυφτώ στη μοναξιά μου, θα χαθώ, θα κλειστώ στον κόσμο της φαντασίας,
με τις νεράιδες και τα ξωτικά μου, ζητώντας από αυτά μια ευχή…
Να σ’ ανταμώσω…
Μπορώ;
Ξέρω πως και εσύ πονάς, όπως και εγώ…
Πεθαίνω μέσα μου μέρα με τη μέρα και η κάθε στιγμή μακριά σου
Ένα μαρτύριο χωρίς τέλος…
Και εγώ εδώ…
Σε περιμένω να με λυτρώσει από το μαρτύριό μου, αλλά…
Δεν ακούω τα βήματά σου…
Ούτε τη φωνή σου που γαλήνευε την ψυχή μου…
Δε νιώθω πια το άγγιγμά σου…
Και μου λείπει…
Κάθε βράδυ στο νου σε φέρνω.
Παραμιλάω στον ύπνο μου…
Εικόνες και στιγμές έρχονται στα όνειρά μου…
Αλλά ακούω μόνο τη σιωπή…
Kιουρτζίδου Ελίνα
Μαθήτρια Γ΄ Λυκείου
(φιλολογική επιμέλεια μαθήτρια Μούρου Ειρήνη)
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
ΑΤΙΤΛΟ
Μονάχη στο σκοτάδι μέσα από δρόμους ατελείωτους ψάχνω τη μορφή σου…
Παλεύω με τους δράκους, λυσσασμένους ανέμους και τη μοναξιά,
Προσμένοντας μονάχα μια στιγμή…
Εκείνη τη στιγμή που θα σ’ ανταμώσω…
Αιώνες ολόκληρους ξεγελώ τ’ αγρίμια της νύχτας, τις μάγισσες και τους κακούς.
Δε με γελούν τ’ αστέρια που σιγοτραγουδούν μελωδίες της λησμονιάς,
ούτε τα ξωτικά με τα μεθυστικά αρώματα…
Έμαθα πια, προσέχω, φυλάγομαι καλά…
Έφτασα στην άκρη της αβύσσου, μα δεν λιποψυχώ.
Άντεξα ως εδώ και θ’ αντέχω…
Σ’ αγαπώ…
Kιουρτζίδου Ελίνα
Μαθήτρια Γ΄ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
Μονάχη στο σκοτάδι μέσα από δρόμους ατελείωτους ψάχνω τη μορφή σου…
Παλεύω με τους δράκους, λυσσασμένους ανέμους και τη μοναξιά,
Προσμένοντας μονάχα μια στιγμή…
Εκείνη τη στιγμή που θα σ’ ανταμώσω…
Αιώνες ολόκληρους ξεγελώ τ’ αγρίμια της νύχτας, τις μάγισσες και τους κακούς.
Δε με γελούν τ’ αστέρια που σιγοτραγουδούν μελωδίες της λησμονιάς,
ούτε τα ξωτικά με τα μεθυστικά αρώματα…
Έμαθα πια, προσέχω, φυλάγομαι καλά…
Έφτασα στην άκρη της αβύσσου, μα δεν λιποψυχώ.
Άντεξα ως εδώ και θ’ αντέχω…
Σ’ αγαπώ…
Kιουρτζίδου Ελίνα
Μαθήτρια Γ΄ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
ΦΟΒΑΜΑΙ Μ’ ΑΚΟΥΣ;
Σ’ αγαπώ πολύ…
Το ξέρεις, αλλά δεν κάνεις τίποτα
Σ’ αγαπώ πολύ, μ’ ακούς;
Μη φεύγεις
Μη με πληγώνεις, μη μ’ αφήσεις…
Η ζωή μου χωρίς εσένα είναι ένα τίποτα…
Τίποτα ήταν και πριν εμφανιστείς…
Φοβάμαι αυτό το τίποτα, φοβάμαι το σκοτάδι
Φοβάμαι αυτή τη μοναξιά, τη μοναξιά που με σκοτώνει κάθε βράδυ
Φοβάμαι, μ’ ακούς;
Φοβάμαι, μη φύγεις
Άσε με να κοιμηθώ
Να κοιμηθώ μες στην αγκαλιά σου, άσε με να ονειρευτώ
Γιατί μόνο στα όνειρα ζω…
Ζω τον έρωτά σου, τα φιλιά σου, την αγκαλιά σου…
Μη με ξυπνήσεις…μην το κάνεις
Μη με αφήσεις να δω την πραγματικότητα
Μην το κάνεις…
Άσε με εκεί…άσε με και ας είναι όλα ένα ΨΕΜΑ…
Μόνο πάρε με αγκαλιά και ας ξέρω κατά βάθος ότι θα φύγεις…
Άσε με να ζήσω έστω και για ένα λεπτό
Ένα όνειρο…ΟΝΕΙΡΟ
Μ’ ακούς;;;
Kιουρτζίδου Ιλόνα
Μαθήτρια Γ΄ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
Σ’ αγαπώ πολύ…
Το ξέρεις, αλλά δεν κάνεις τίποτα
Σ’ αγαπώ πολύ, μ’ ακούς;
Μη φεύγεις
Μη με πληγώνεις, μη μ’ αφήσεις…
Η ζωή μου χωρίς εσένα είναι ένα τίποτα…
Τίποτα ήταν και πριν εμφανιστείς…
Φοβάμαι αυτό το τίποτα, φοβάμαι το σκοτάδι
Φοβάμαι αυτή τη μοναξιά, τη μοναξιά που με σκοτώνει κάθε βράδυ
Φοβάμαι, μ’ ακούς;
Φοβάμαι, μη φύγεις
Άσε με να κοιμηθώ
Να κοιμηθώ μες στην αγκαλιά σου, άσε με να ονειρευτώ
Γιατί μόνο στα όνειρα ζω…
Ζω τον έρωτά σου, τα φιλιά σου, την αγκαλιά σου…
Μη με ξυπνήσεις…μην το κάνεις
Μη με αφήσεις να δω την πραγματικότητα
Μην το κάνεις…
Άσε με εκεί…άσε με και ας είναι όλα ένα ΨΕΜΑ…
Μόνο πάρε με αγκαλιά και ας ξέρω κατά βάθος ότι θα φύγεις…
Άσε με να ζήσω έστω και για ένα λεπτό
Ένα όνειρο…ΟΝΕΙΡΟ
Μ’ ακούς;;;
Kιουρτζίδου Ιλόνα
Μαθήτρια Γ΄ Λυκείου
Γενικό Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Σαπών
Σχολική εφημερίδα SAPRESS
http://www.gldesapwn.blogspot.com
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)